Zoeken
  • Jan B. Hommel

Kwetsbaar.

Wat vinden kwetsbare patiënten eigenlijk zelf van de maatregelen die door het kabinet worden genomen om hen te beschermen?


Natuurlijk kan ik de verhalen vertellen van mensen die ik in mijn spreekkamer zie. Ik heb er meer dan genoeg en een aantal heb ik ook al opgeschreven. Maar vaak gaat het om mensen voor wie het SARS-CoV-2 virus niet meer zou betekenen dan wat keelpijn, een verkoudheid of een flinke griep.


En wat is er nu beter dan die patiënt zelf zijn verhaal laten vertellen. Zoals altijd in de geneeskunde. In dit geval het verhaal van die patiënten voor wie een infectie met het SARS-CoV-2 virus een vrijwel zekere dood betekent.


En die desondanks toch niet op willen houden met leven.


Ik laat er een aan het woord.



Gespannen zit ik op 12 maart 2020 voor de tv om naar de persconferentie van Mark Rutte te kijken. Immers, er is een virus dat door ons land waart waar mensen massaal aan dood gaan. De toon is ernstig en Mark doet een oproep om niet bij 'kwetsbare mensen' op bezoek te gaan. Heldere taal.


Ik ben het volledig eens tot mijn lief zegt; ‘Dus de komende periode mogen we geen bezoek ontvangen.’


Huh?


Geërgerd kijk ik lief aan.


‘Ik ben niet kwetsbaar. Ja, ik ben ziek. Een stofwisselingsziekte is niet zo leuk maar ik ben niet kwetsbaar.’


“Jawel hoor, Mark zei het net.’ Grijnzend kijkt mijn lief me aan.


Vanaf 12 maart 2020 behoor ik dus tot de kwetsbare groep. Een label waar ik net zomin om heb gevraagd als de stofwisselingsziekte die mijn leven wat minder leuk maakt. Jarenlang doe ik mijn best om zelfredzaam te zijn, en probeer ik te participeren in de samenleving, zoals Mark en zijn medestanders van de participatiewet mij vroegen.

Toen ik in 2017 moest stoppen met de politiek was ik ontroostbaar. Dat wat ik het liefste deed kon niet meer omdat ik te ziek was. Ik voelde me een loser. Een onvolwaardig lid van deze maatschappij. Immers iedereen moest in zijn kracht staan van Mark. Als een pitbull die zijn prooi vast heeft vocht ik mezelf terug naar acceptabel niveau. Ik geef toe, ben ook ietwat eigenwijs, sla goede raad graag in de wind en luister slecht naar medici. Lotgenootgroepjes zijn ook niet aan mij besteed. Ik ben niet zo’n groepsmens.


Ben ik net gewend om als duur en nutteloos lid van de samenleving rond te crossen in mijn door de overheid gesubsidieerde karretje, behoor ik volgens Mark ineens tot de kwetsbare groep van de samenleving en moet ik beschermd worden.

Toegegeven covid 19 kan erg vervelend uitpakken voor mij. Dat ben ik mij bewust. Een simpele blaasontsteking kan ook het einde van mijn leven inluiden.

Maandenlang heb ik gehoord dat ik kwetsbaar ben, dat o.a, ik de reden ben dat ondernemers hun tent moeten sluiten, dat ziekenhuizen volstromen en dat ik als kwetsbare daar tegen beschermd moet worden.

Maar beste Mark, ik heb in mijn patiënte brief die mijn neurologe schreef een zinnetje staan.

"NB n.a.v. de Covid 19 pandemie heeft patiente besloten niet beademd te willen worden. Gezien haar onderliggende aandoening is dat een verstandig besluit“


Weet u Mark, dat is niet kwetsbaar, niet sterk maar gewoon realiteit. Het leven is nu eenmaal eindig.


Mark, wees nu eens eerlijk. Het covidbeleid gaat niet om de burger. De huidige desastreuse Covid aanpak dient om de harde bezuinigingen van weleer toe te dekken. Want die komen nu pijnlijk boven drijven. Nietwaar, Mark? ’De kwetsbare groep’, zoals u ons heeft gelabeld hijgt als een hete adem in uw nek. Want ik mag dan weliswaar begrijpen dat het leven niet maakbaar is, u begrijpt dat blijkbaar nog steeds niet.

Ziekenhuizen sloten de afgelopen jaren de deuren als gevolg van de marktwerking. Wachtlijsten liepen op, PGB houders werden afgeschilderd als fraudeurs, De thuiszorg werd afgeroomd. En gemeentes moesten zich maar redden met een veel te klein budget.

En nu komt het Mark, Intensive care units in kleine ziekenhuizen werden gesloten. En we moesten vooral participeren.

Gisteren, woensdag 27 oktober, werd de corona-spoedwet er in de eerste kamer stilletjes door gefrommeld. Een wet waarin onze vrijheid danig ingeperkt wordt. We worden verplicht om niet-werkende mondkapjes te dragen. En dat alles, beste Mark, om te verhullen dat niet het SARS-CoV-2 virus de schuldige van deze crisis is, maar uw eigen beleid. U bent diegene die dit zorgstelsel om zeep heeft geholpen. Niet de burger, niet het virus, maar u bent schuldig aan de rampzalige situatie waarin Nederland nu verkeerd.


‘’Nou als ik ergens tegen beschermd moet worden dan is het wel tegen Mark Rutte”, sneer ik naar mijn lief.’ Hij knuffelt me en fluistert zacht in mijn oor.


’Ik hou van je, lief kwetsbaar kneusje. ‘


2,727 keer bekeken7 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Kritische beschouwingen over de gezondheidszorg.

©2021 door Jan B. Hommel.