Zoeken
  • Jan B. Hommel

De Consulentenziekte - Deel 4 - Eerder gepubliceerd in 2017

In 2017 schreef ik naar aanleiding van een waarneming in een groot topklinisch ziekenhuis over de zogenaamde "Consulentenziekte'.


Naar analogie van "The House of God" benoemde ik dit als: "Consultants come First".


Het is wellicht een gevolg van de (super)specialisatie in de geneeskunde, maar mijns inziens vooral een uiting van de afschuifcultuur onder artsen, vooral in de grote ziekenhuizen een zeer frequent fenomeen, met als belangrijkste vraag:


"Wie kan ik deze patiënt in de maag splitsen?"


Dit is deel 4 uit deze serie.


Ik word gebeld door de ambulanceverpleegkundige om te overleggen. Dit omdat in het ziekenhuis waar ik nu werk de afspraak is dat de ambulanceverpleegkundige direct moet kunnen overleggen met de medisch specialist om een snellere en doeltreffende verwijzing en eventueel behandeling mogelijk te maken. Hiervoor heeft de medisch specialist zelfs een speciale ambu-telefoon. De zin hiervan ontgaat mij overigens, aangezien ik slechts met een telefoon gelijk kan bellen.


’Ik wil graag even met u overleggen: We hebben hier een man van 55 die werd aangetroffen naast een bankje in het park. Hij is in de war, ziet er verwaarloosd uit, en heeft een grote hoofdwond. Volgens omstanders is het een bekende dakloze alcoholist’.

’Zou je dat niet beter even met de SEH-arts overleggen? Wellicht is de hoofdwond niet zijn enige probleem en heeft hier en daar nog wat meer schade opgelopen’. Dat vind ook de ambulanceverpleegkundige eigenlijk ook wel een goed idee.


Kort daarna gaat opnieuw de telefoon. De SEH-arts ditmaal, nota bene de opleidster van de SEH-artsen

”Ik wil graag dat je meekijkt met een 55-jarige man die is aangekondigd door de ambulance met een grote hoofdwond. Hij is in de war en kan niet lopen”.

”Daar ben ik net over gebeld door de ambulanceverpleegkundige. Is de patiënt al op de eerste hulp?”

”Nee.”

”Nee?”

”Nee.”

”Maar waarom bel je me nu al dan?”

”Omdat ik graag wil dat je meekijkt met patiënt”

”Even voor mijn begrip: Je bent toch SEH-arts?”

”Ja.”

”En jullie vinden als beroepsgroep toch dat jullie zelfstandig de ernstig acuut zieke patiënt op kunnen vangen?”

”Eh… Ja.”

”Wat is dan jullie meerwaarde als ik bij iedere patiënt waarbij er mogelijk iets neurologisch aan de hand is, toch jullie handje moet komen vasthouden?”

”Ik vind gewoon dat bij dergelijke patiënten een neuroloog aanwezig moet zijn”.

”Maar je kunt iemand toch de anamnese afnemen, een neurologisch onderzoek doen, en zelfs zelf een CT-scan aanvragen als je dat nodig vindt?”

”Ja.”

”Maar toch moet ik naar de SEH komen, nog voordat patiënt er is”.

”Ja.”.

”Ik geloof niet dat ik het nut daar van in zie. Bel maar als patiënt er is, dan kom ik wel kijken als je dat dan nog nodig vind.”.


Eerijk is eerlijk. De patiënt in kwestie had naast enige interne problematiek en her en der wat schaafwonden, builen en ander mechanisch ongemak ook een cerebrale contusiehaard, met als gevolg dat hij op de CT een epileptische aanval kreeg die gecoupeerd moest worden met lorazapam. Een neurochirurgische ingreep bleek echter niet nodig en gezien zijn algehele toestand ook geen optie.


Ik heb er de competenties waarover de SEH-arts zou moeten beschikken maar eens op nageslagen. Ik ontleen ze aan het curriculum van de opleiding tot SEH-arts:

  1. Is in staat (eventueel met behulp van gerichte aanvullende diagnostiek) een differentiaal diagnose van hoofd- en ruggenmergletsel op te stellen.

  2. Heeft aandacht voor intracraniële druk en weet welk effect medicatie en manoeuvres hebben.

  3. Kent het belang van adequate resuscitaties bij het voorkomen van secundaire hersenschade

  4. Is in staat de meest voorkomende typen letsels van de wervelkolom te herkennen.

  5. Kent de indicaties voor een spoedcraniotomie.

  6. Beheerst de volgende vaardigheden: Bepalen EMV-score, verrichten neurologisch onderzoek, interpretatie van röntgenologisch onderzoek.

Detail: men is voornemens om de stage neurologie te laten vervallen in de opleiding tot SEH-arts. Men zou als SEH-arts in opleiding wel genoeg neurologische patiënten zien op de SEH.


Nou breken mijn beide rubberen klompen.


442 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven