Zoeken
  • Jan B. Hommel

De Consulentenziekte - Deel 1 - Eerder gepubliceerd in 2017

Bijgewerkt: 7 okt 2020

In 2017 schreef ik naar aanleiding van een waarneming in een groot topklinisch ziekenhuis over de zogenaamde "Consulentenziekte'.


Naar analogie van "The House of God" benoemde ik dit als: "Consultants come First".


Het is wellicht een gevolg van de (super)specialisatie in de geneeskunde, maar mijns inziens vooral een uiting van de afschuifcultuur onder artsen, vooral in de grote ziekenhuizen een zeer frequent fenomeen, met als belangrijkste vraag:


"Wie kan ik deze patiënt in de maag splitsen?"


Dit is deel 1 uit deze serie.


De telefoon gaat, niet voor het eerst vandaag. De AIOS cardiologie:

”Ik wil graag gebruik maken van uw expertise bij een collaps e.c.i. Ik heb de ICD uitgelezen, en ik kan er eigenlijk niet zo veel van maken.”

”Wat is er gebeurd dan?”

”Tsja, hij is uit de auto gestapt en is toen gevallen.”

”Is hij ook buiten bewustzijn geweest?”

”Eh…, ik denk het wel…”

”Heeft ie trekkingen gehad? Heeft ie zich op de tong gebeten? Was hij incontinent voor urine?”

”Tsja… Eh… Dat heb ik niet gevraagd.”

”Hoezo heb je dat niet gevraagd? Heb je hem niet gesproken?”

”Nou ja, ik heb hem een hand gegeven en kort gevraagd wat er gebeurd was, en hij zei dat hij bij het uitstappen uit de auto gevallen was.”

”En verder heb je geen anamnese afgenomen?”

”Eh… Nou, ja… Nee.”

”Gebruikt hij antihypertensiva?”

”Eh… Ik weet niet… Ik geloof het niet.”

”Wie is er gecollabeerd dan? De patiënt of de ICD?

”Nee, nee…, de patiënt…”


Ik ben eigenlijk te verbouwereerd om nog vriendelijk te antwoorden:

”Bij mij krijgt een collaps pas de toevoeging e.c.i. als ik patiënt gesproken heb, er over nagedacht heb, en dan nog geen oorzaak weet te bedenken. En over het algemeen doe ik dat eerst, voordat ik een collega in consult vraag. Maar blijkbaar werkt dat bij jou niet zo?”

”Eh…”

”Ik denk dat het verstandig is dat je eerst de anamnese naar behoren gaat afnemen. En eerst kijkt of er bijvoorbeeld sprake is van orthostatische hypotensie, want dat zou goed kunnen bij dit verhaal. En als je daarna nog steeds denkt dat er sprake zou kunnen zijn van een neurologische oorzaak, hoor ik het graag.”


Indirect, via een email gericht aan de voorzitter van de vakgroep en niet aan mij gericht, overigens in het betreffende ziekenhuis de meest populaire vorm van intercollegiale communicatie, vernam ik later dat de AIOS ”zich geschoffeerd voelde.”


Helaas, lelijke dingen laten zich over het algemeen niet mooi verpakken.


In de neurologie leerde ik ooit van mijn mentor en eerste opleider die die titel ook nog verdiende:”Wie niet kan praten, gaat aan de apparaten”.


Hier gold blijkbaar echter het adagium: ”Patiënt hoeft niet te praten, want wij praten liever met de apparaten”.



Afkortingen:

I.C.D. = Intra-Cardiac Device

E.C.I. = E Causa Ignota, de medische term voor "ik weet het niet" of "oorzaak onbekend".

570 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven