Zoeken
  • Jan B. Hommel

De (Al)Machtige Dood - Al eerder gepubliceerd in 2017

Ik maakte als arts pas laat kennis met de Dood. Ik was immers al 32 jaar oud toen ik aan mijn eerste arts-assistentschap begon. Het schouwen van patiënten maakte op mij geen grote indruk. Ik werkte op de neurologie en de meeste patiënten waren oud, ernstig ziek en ernstig beschadigd door hun aandoening. De Dood kwam vaak als een welkome reisbegeleider en werd niet zelden hartelijk begroet. Bovendien kwamen de Dood en ik elkaar nooit tegen. Op het moment dat de verpleegkundige vertelde van Zijn bezoek, was de Dood al bij patiënt geweest, en liet alleen het ontzielde lichaam achter als bewijs van zijn bezoek. Het enige wat ik hoefde te doen, was het meedelen van Zijn komst aan de familie van de overledene. Ik constateerde dat formeel en schreef dit al even formeel op, om daarna mijn werk of mijn slaap te hervatten.


Toch maakte ik al vroeg kennis met De Dood. Mijn twee jaar oudere broer werd op 11-jarige leeftijd voor de inrit van ons ouderlijk huis doodgereden. Ik heb de gevolgen hiervan voor mijn ouders meegemaakt, reden waarom ik nooit kinderneurologie heb willen doen. Ik kan de hartverscheurende ellende van de ouders bij het overlijden van hun kind niet aanzien. Het beeld van twee ouders, hand in hand op de intensive care van het academisch ziekenhuis waar ik mijn opleiding afrondde, naast het bed van hun 12-jarige zoon met leukemie gecompliceerd door een cerebrale schimmelinfectie, waarbij de uitkomst al vast stond en waarbij de Dood zijn komst al had aangekondigd, staat me nog pijnlijk helder voor de geest. Zijn moeder die bij de visite met een hoopvolle blik mij aankeek, en dezelfde hoop bij mij zocht door te zeggen: ”Vandaag gaat het iets beter met hem, toch?”


Ik hoef nu minder vaak de familie te vertellen van het bezoek van de Dood. Weliswaar kondig ik Hem vaak aan bij familie en vaak ook de patiënt zelf en maak ik het de Dood gemakkelijker om zijn werk te doen. Ook bereid ik regelmatig patiënt voor op Zijn komst met haloperidol, morfine en midazolam, maar de Dood komt vaak op het moment dat ik het ziekenhuis al weer heb verlaten. De Dood verwaardigt zich dan ook niet mij van zijn komst op de hoogte te stellen. Ik verneem dit pas op de volgende ochtend doordat een naam ontbreekt op de elektronische patiëntenlijst of doordat de deur van de eenpersoonskamer naast de zusterpost openstaat met het uitzicht op een strak opgemaakt bed.


En dan toch, plotseling en onverwacht, staat de Dood naast mij op de spoedeisende hulp. Een man, in zijn veertiger jaren, die bij een vriend vlak voor kerst even de kozijnen ging schilderen en van de ladder viel. De Dood was al met de ambulance meegekomen, want de pupillen stonden al in de parkeerstand van de Dood, middelwijd en lichtstijf. Natuurlijk maakten de anesthesioloog, de chirurg, de SEH-arts en een legertje laboranten en verpleegkundigen met mij nog een rituele dans rondom het lijk dat al door de Dood was opgeëist. Maar ook de CT, een TCD en een apneu test konden de Dood niet overtuigen dat hij in dit geval veel te vroeg kwam, en na het beëindigen van de dans gaf de Dood mij triomfantelijk een vette knipoog en fluisterde in mijn oor: ”Ik heb het je toch gezegd?”

En dus zaten we krap anderhalf uur later met de familie, de anesthesist, een Spaanstalige vertaalster en een intensive care verpleegkundige in een veel te klein kamertje om de familie te vertellen dat de Dood vlak voor kerst de moeite had genomen om hun vader en broer mee te nemen, totaal onverwacht en nog veel te vroeg. Het bespreken van donatie is niet nodig, aangezien de Dood op Aruba graag Zijn clientèle als één compleet geheel meeneemt.

Een zus van patiënt vond dat de alleen de Hofnar van De Dood dergelijke beslissingen mag nemen, en nauwelijks verstaanbaar door het luide snikken van de dochter van de man, vertelde ik haar dat God al beslist had. Al wilde ik eigenlijk zeggen dat de Dood zijn eigen beslissingen neemt en zich niets van haar, en aan de Dood ondergeschikte, God aantrekt.

862 keer bekeken2 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven